无了.................

作者只系更新左一篇...........

  p.20

            我们都处在初爱的感觉中.

            通往爱的路在我们前方等待.

-----------------------------------------------------------

            午间...一个人走在学校后山的林子里.

            树叶的影子..映落在小石路上. 

            心情愉悦...张开双臂...模仿鸟般展翅飞翔..

            一路小跑着...哼着零碎的小调.

            在一颗大树下...一抹身影投入我的眼帘.

            他依靠着大树...闭着眼睛...

            样子安详..精致的轮廓...

            我悄声地走进他...坐在他身边.

            沉睡的样子犹如温柔的贵族王子那般优雅.

            他在做梦嘛?我暗暗地想.

            周围的景色美丽怡人..

            娇嫩的芽奋力地挣脱土壤

            鲜绿的草儿欲势增高. 

            繁花舞动着她们妖娆的身姿.

            而大树...则是屹立着..让我们倚靠.

\  
            小昆虫发出熙熙攘攘的声音.

            汇成交响曲.

            陶醉于美景中...嘴角含笑地睡了.

            过了不知多久...噬醒了...

            睁开眼睛...看见沫在自己的身旁..

            眼睛打量着沫

            她是一个纯洁的娃娃...噬想着.

            不知道...自己为什么会关注她的存在.

            从来...自己都是淡漠的..

            没有什么引起自己的兴趣.

            但是...有她在..他却觉得自己的心会变得温暖.

            心里一直空缺的空白终于填满.

            这代表了什么了?噬不了解.

            看着她的睡脸...心里有种舒坦的感觉.

            第一次感觉到,自己并不孤单.

            寂寞感也渐渐消弱...

           

             这种感觉真好....

part 21



        一辆豪华的奔驰停驻在我们学校门外.




        我们一行人走在校道上..

        车里..一个纯白身影飞扑过来..



        撞入噬的怀中...




        那人带着腼腆的表情...望着噬. .



        "噬..."-声音轻柔.




        猛然看见这真实的一幕.




        心里忍不住有股揪心的痛.




        "纯...今日甘得闲来接我地放学嘎?"-昼.



        "嗯...挂住你地嘛.."-纯俏皮地说道.




        "哈哈...系挂住噬扎呱..."-昼.




        "边系.."-纯.



        "甘你甘紧紧抱住人地?"-昼.




        纯松开了拥紧噬的手...



        脸色桃红

        噬似乎觉得没什么关系..



        没有辩解..没有反应...




        我知道我在难过...脸色惨白.




        "沫.."-哥.



        "嗯?"-me.



        "你无事嘛,,?"-哥


        "嗯...无事."-me.



        "行喇...去我度玩喇.."-纯.




        纯笑着挽着噬的手...一脸幸福的样子.



        "好丫...好耐都无去过喇.."-昼.



        "嗯...盛情难却..沫,一起去丫?"-穸.



        "唔喇...我有d.5舒服...5去喇..再见.."-me

        说完...我就逃离似地跑掉了.



        我的心好痛...好痛...好难过.




        我怕我再呆在那里一会儿..



        心脏会衰竭而死...停止跳动.




        这种揪心的感觉很难受...真的真的很难受...

part 22



          风撩起我细碎的发丝.




          日落了..夕阳就要沉没于大地之中.




            手捂着胸口...坐在地下.




            看见停住在我眼前的鞋子.



            我抬起头...噬幽深的绿瞳看着我. !



            我讶异地捂住自己的嘴巴..



            站起身来..对上噬的眼睛

            眼睛开始变得湿润..




            我跑着过去拥住站在我眼前的噬.




            生怕一不小心...他就消失不见.




            泪水不断涌流...




            噬的手轻轻抚着我的背.




            而后...拥住了我.



            哭了一会...心情冷静下来.




            我擦拭着眼角的泪珠.




            "你没有去吗?"-me. 


            "嗯...."-噬.




            "为什么不去?"-me.




            "因为你跑走,消失不见了."-噬. 

            
            我破涕为笑...



            "噬..多谢你...多谢你稳我."-me.




            "你系米好5舒服?"-噬.



            "55...依家5会喇..好佐好多了."-me.




            "我地翻屋企..."-噬.




            "嗯嗯..."-我扬起笑.




            回家的路上..因为有噬的陪伴.



            不再感到落寞和忧伤. .



            "你同纯系米识佐好耐嘎喇?"-me, :



            "嗯.."-噬.




            "纯...好中意你..."-me.




            "知道.."-噬.




            "甘你中5中意纯?"-me.




            我神情凝重地望着他.




            "距系我朋友..."-噬.




            我笑得灿烂.."嗯.."




            噬的腿很长很长..



            虽然他是那么寡言..




            但是我知道...他是一个很温柔的人.




            他迁就着我的步伐走路..



            以防我跟不上他的脚步.




            我不再需要奔跑着追逐他的脚步.



            我感觉到...他渐渐放慢了脚步.

p. 23



          我回到家..家里一片漆黑. 



          我蹑手蹑脚地走进去..




          忽然...客厅的灯亮了起来.




          哥哥坐在客厅里...一脸生气的样子.




          "哥..." 



          哥向我走来...二话不说.把我拥入了怀.




          我错愕了一下...



          过了一会儿...哥放开了我.




          "沫...下次唔好再甘自己一个人走佐去..好无?"



          哥哥望着我...眼里充满哀伤.




          "对唔住..哥哥..我唔会再要你担心.."




          看见哥哥伤心的样子...我难过得想要流泪.



          哥哥拍拍我的背...令我安心下来.



          和哥哥说完晚安..便回了房间..



          开了灯...突然被人从背后拥抱着..



          男性浓烈的气息..



          "沫...你点可以消失?要我甘担心?"-昼



          "我...对唔住...你放开我先喇.."-me.



          我害怕地挣脱开他的怀抱.




          一晃间...我看见昼眼里的失落.



          "沫...我同你讲过...我中意你."-昼.



          突如其来的告白令到我手足无措.



          "对唔住..."-我低下了头.



          "爱入面...无边个对唔住边个.听到你嘎答案.我轻松晒...虽然俾你拒绝佐..但系我争取过.我讲佐俾你听我嘎心意...所以,我唔会后悔."-昼.



          "昼...."我动情地望着他.




          从来没觉得他有一刻像现在这般耀眼..高大.




          "够喇够喇..我惊我会唔舍得你.唔好甘样望鬼住我."-昼.



          "嗯...我知道喇."-me.



          "沫沫..你系米中意噬?"-昼.




          听到这个问题.我的心猛烈地撞击了一下.




          我停住了...却很自然地说"嗯..我中意噬"



          "沫...你要加油.我地会支持你~"-昼.




          "嗯嗯...我会努力.会好像你甘勇敢.."-me.




          昼笑着拍了我的头..走了.



          谢谢你.昼.



          谢谢你的谅解.



          谢谢你的支持.



          谢谢你教会我要勇敢.



          谢谢你让我知道,要努力地去争取自己的幸福.




          谢谢你...赐予我爱的勇气.

好睇................................

开始觉得有d乱，